Chapter
int64 1
61
| Part
int64 1
76
| Bait
int64 1
890
| Mesra
int64 1
2
| Text
stringlengths 18
34
|
---|---|---|---|---|
1 | 3 | 17 | 1 |
همی بر شد آتش فرود آمد آب
|
1 | 3 | 17 | 2 |
همی گشت گرد زمین آفتاب
|
1 | 3 | 18 | 1 |
گیا رست با چند گونه درخت
|
1 | 3 | 18 | 2 |
به زیر اندر آمد سرانشان ز بخت
|
1 | 3 | 19 | 1 |
ببالد ندارد جز این نیرویی
|
1 | 3 | 19 | 2 |
نپوید چو پیوندگان هر سویی
|
1 | 3 | 20 | 1 |
و زان پس چو جنبنده آمد پدید
|
1 | 3 | 20 | 2 |
همه رستنی زیر خویش آورید
|
1 | 3 | 21 | 1 |
خور و خواب و آرام جوید همی
|
1 | 3 | 21 | 2 |
و زان زندگی کام جوید همی
|
1 | 3 | 22 | 1 |
نه گویا زبان و نه جویا خرد
|
1 | 3 | 22 | 2 |
ز خاک و ز خاشاک تن پرورد
|
1 | 3 | 23 | 1 |
نداند بد و نیک فرجام کار
|
1 | 3 | 23 | 2 |
نخواهد از او بندگی کردگار
|
1 | 3 | 24 | 1 |
چو دانا توانا بد و دادگر
|
1 | 3 | 24 | 2 |
از ایرا نکرد ایچ پنهان هنر
|
1 | 3 | 25 | 1 |
چنین است فرجام کار جهان
|
1 | 3 | 25 | 2 |
نداند کسی آشکار و نهان
|
1 | 4 | 1 | 1 |
چو زین بگذری مردم آمد پدید
|
1 | 4 | 1 | 2 |
شد این بندها را سراسر کلید
|
1 | 4 | 2 | 1 |
سرش راست بر شد چو سرو بلند
|
1 | 4 | 2 | 2 |
به گفتار خوب و خرد کار بند
|
1 | 4 | 3 | 1 |
پذیرندهٔ هوش و رای و خرد
|
1 | 4 | 3 | 2 |
مر او را دد و دام فرمان برد
|
1 | 4 | 4 | 1 |
ز راه خرد بنگری اندکی
|
1 | 4 | 4 | 2 |
که مردم به معنی چه باشد یکی
|
1 | 4 | 5 | 1 |
مگر مردمی خیره خوانی همی
|
1 | 4 | 5 | 2 |
جز این را نشانی ندانی همی
|
1 | 4 | 6 | 1 |
تو را از دو گیتی بر آوردهاند
|
1 | 4 | 6 | 2 |
به چندین میانجی بپروردهاند
|
1 | 4 | 7 | 1 |
نخستین فطرت پسین شمار
|
1 | 4 | 7 | 2 |
تویی خویشتن را به بازی مدار
|
1 | 4 | 8 | 1 |
شنیدم ز دانا دگرگونه زین
|
1 | 4 | 8 | 2 |
چه دانیم راز جهان آفرین
|
1 | 4 | 9 | 1 |
نگه کن سرانجام خود را ببین
|
1 | 4 | 9 | 2 |
چو کاری بیابی از این به گزین
|
1 | 4 | 10 | 1 |
به رنج اندر آری تنت را رواست
|
1 | 4 | 10 | 2 |
که خود رنج بردن به دانش سزاست
|
1 | 4 | 11 | 1 |
چو خواهی که یابی ز هر بد رها
|
1 | 4 | 11 | 2 |
سر اندر نیاری به دام بلا
|
1 | 4 | 12 | 1 |
نگه کن بدین گنبد تیزگرد
|
1 | 4 | 12 | 2 |
که درمان ازوی است و ز اوی است درد
|
1 | 4 | 13 | 1 |
نه گشت زمانه بفرسایدش
|
1 | 4 | 13 | 2 |
نه آن رنج و تیمار بگزایدش
|
1 | 4 | 14 | 1 |
نه از جنبش آرام گیرد همی
|
1 | 4 | 14 | 2 |
نه چون ما تباهی پذیرد همی
|
1 | 4 | 15 | 1 |
از او دان فزونی از او هم شمار
|
1 | 4 | 15 | 2 |
بد و نیک نزدیک او آشکار
|
1 | 5 | 1 | 1 |
ز یاقوت سرخ است چرخ کبود
|
1 | 5 | 1 | 2 |
نه از آب و گرد و نه از باد و دود
|
1 | 5 | 2 | 1 |
به چندین فروغ و به چندین چراغ
|
1 | 5 | 2 | 2 |
بیاراسته چون به نوروز باغ
|
1 | 5 | 3 | 1 |
روان اندر او گوهر دلفروز
|
1 | 5 | 3 | 2 |
کز او روشنایی گرفته است روز
|
1 | 5 | 4 | 1 |
ز خاور بر آید سوی باختر
|
1 | 5 | 4 | 2 |
نباشد از این یک روش راستتر
|
1 | 5 | 5 | 1 |
ایا آن که تو آفتابی همی
|
1 | 5 | 5 | 2 |
چه بودت که بر من نتابی همی
|
1 | 6 | 1 | 1 |
چراغ است مر تیره شب را بسیچ
|
1 | 6 | 1 | 2 |
به بد تا توانی تو هرگز مپیچ
|
1 | 6 | 2 | 1 |
چو سی روز گردش بپیمایدا
|
1 | 6 | 2 | 2 |
شود تیره گیتی بدو روشنا
|
1 | 6 | 3 | 1 |
پدید آید آنگاه باریک و زرد
|
1 | 6 | 3 | 2 |
چو پشت کسی کو غم عشق خْوَرد
|
1 | 6 | 4 | 1 |
چو بیننده دیدارش از دور دید
|
1 | 6 | 4 | 2 |
هم اندر زمان او شود ناپدید
|
1 | 6 | 5 | 1 |
دگر شب نمایش کند بیشتر
|
1 | 6 | 5 | 2 |
تو را روشنایی دهد بیشتر
|
1 | 6 | 6 | 1 |
به دو هفته گردد تمام و درست
|
1 | 6 | 6 | 2 |
بدان باز گردد که بود از نخست
|
1 | 6 | 7 | 1 |
بود هر شبانگاه باریکتر
|
1 | 6 | 7 | 2 |
به خورشید تابنده نزدیکتر
|
1 | 6 | 8 | 1 |
بدینسان نهادش خداوند داد
|
1 | 6 | 8 | 2 |
بود تا بود هم بدین یک نهاد
|
1 | 7 | 1 | 1 |
تو را دانش و دین رهاند درست
|
1 | 7 | 1 | 2 |
در رستگاری ببایدت جست
|
1 | 7 | 2 | 1 |
و گر دل نخواهی که باشد نژند
|
1 | 7 | 2 | 2 |
نخواهی که دائم بوی مستمند
|
1 | 7 | 3 | 1 |
به گفتار پیغمبرت راه جوی
|
1 | 7 | 3 | 2 |
دل از تیرگیها بدین آب شوی
|
1 | 7 | 4 | 1 |
چه گفت آن خداوند تنزیل و وحی
|
1 | 7 | 4 | 2 |
خداوند امر و خداوند نهی
|
1 | 7 | 5 | 1 |
که خورشید بعد از رسولان مه
|
1 | 7 | 5 | 2 |
نتابید بر کس ز بوبکر به
|
1 | 7 | 6 | 1 |
عمر کرد اسلام را آشکار
|
1 | 7 | 6 | 2 |
بیاراست گیتی چو باغ بهار
|
1 | 7 | 7 | 1 |
پس از هر دو آن بود عثمان گزین
|
1 | 7 | 7 | 2 |
خداوند شرم و خداوند دین
|
1 | 7 | 8 | 1 |
چهارم علی بود جفت بتول
|
1 | 7 | 8 | 2 |
که او را به خوبی ستاید رسول
|
1 | 7 | 9 | 1 |
که من شهر علمم علیم در است
|
1 | 7 | 9 | 2 |
درست این سخن قول پیغمبر است
|
1 | 7 | 10 | 1 |
گواهی دهم کاین سخنها ز اوست
|
1 | 7 | 10 | 2 |
تو گویی دو گوشم پر آواز اوست
|
1 | 7 | 11 | 1 |
علی را چنین گفت و دیگر همین
|
1 | 7 | 11 | 2 |
کز ایشان قوی شد به هر گونه دین
|
1 | 7 | 12 | 1 |
نبی آفتاب و صحابان چو ماه
|
1 | 7 | 12 | 2 |
به هم بستهٔ یکدگر راست راه
|
1 | 7 | 13 | 1 |
منم بندهٔ اهل بیت نبی
|
1 | 7 | 13 | 2 |
ستایندهٔ خاک پای وصی
|
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.